« عشاى ربّانى » برپا مىسازند و نان و شراب را به نام جسم و خون مسيح ! با آداب خاصّى ميان افراد خود تقسيم مىكنند ( شرح عشاى ربّانى و آداب عجيب آن بعداً خواهد آمد ) . اكنون اين پرسش پيش مىآيد مايعى كه آثار سوءِ آن بر جسم و جان انسان محسوس است و زيان‌هاى بهداشتى آن در تمام كتاب‌هاى بهداشتى نوشته شده و از نظر مفاسد اخلاقى و اجتماعى نيز زيان‌هايى غير قابل انكار دارد و حتّى كسانى كه به آن آلوده هستند مانند معتادان به موادّ مخدر ، در عين اينكه از اثر تخديرى آن لذّتى زودگذر مىبرند به زيان آن معترفند ، با اين حال چگونه مىتوان پذيرفت پيامبرى كه راهنماى اخلاقى مردم است شراب‌سازى كند ، سهل است ، نخستين معجزه‌اش ساختن شراب باشد و او و شاگردانش در مجلس عمومى آنچنان ميگسارى كنند ؟ ! و شگفت‌آور اينكه شراب را خون خود معرّفى كند ؛ خونى كه در عروق انسان جريان دارد و مايهء حيات و ادامهء زندگى اوست . آيا ممكن است كتابى كه محتويّاتش از اين قبيل است يك كتاب آسمانى و راهنماى بشر باشد ؟ از همه عجيب‌تر اينكه در كتب عهد قديم ( تورات و ساير كتاب‌هاى يهود ) كه مورد قبول تمام مسيحيان جهان است و هم به‌وسيلهء آنها ترجمه و در سراسر دنيا نشر گرديده ، بارها از شراب مذمّت كرده و آن را منافى پرهيزگارى و مخالف با عقل و حكمت و همرديف زنا شمرده است :